4.1.11

bazen..

bazen anlatmak istediğimiz şeyler olur yae, hissettiğimiz tüm duyguları; öfke,kin,nefret gibi yada aşk,sevgi,özlem gibi.. tüm bunları karşımızdakilerin anlamasını bekleriz.kendi duygularımızı onlarında ben gibi,o gibi duyumsamasını, azda olsa yüreğine dokundurmasını isteriz..ama başaramayız! anladım derler anlamazlar! üzüldüm derler üzülmezler! sense hala çaba içerisindesindir.nie uğraşırsın ki, nie uğraşırız?
anlamayan bilmez işte.. bukadar açık..
 beynimin içinde varolan ses, sende sus artık! çünkü, bende seni anlamıyorum.. tıpkı beni anlamadıkları gibi, tıpkı sessiz atılan herbir çığlığın akıbeti gibi..
sus ki, yeni baştan sevebileyim, sus ki yeniden gülebileyim.

6 yorum:

Chuck Haze dedi ki...

En çok anladım diyen insandan korkacaksın. Ne zaman ki anladım diyorsa %100 hiçbir şey anlamamıştır :)

' My Story dedi ki...

gerçektende öyledir.bazen yorum yapmayıpta susmaları bile çok daha iidir :)

Chuck Haze dedi ki...

susmadıkları zaman duvardan farksız oluyorlar oda işin farklı boyutu :)

' My Story dedi ki...

doğrudur.ozamanda deliriyor insan nie susuyosun falan die.Bu dengesizliği kendimde oldukça fazla görebiliyorum :)

peri ve yağmur dedi ki...

ithafen :

susturmayacağım beynindeki sesi, onu susturdukça haykırmak isteyecek biliyorum.bıraktım! nefesi bitene kadar konuşsun, kolları sökük kazaklı,burnu sümüklü küçük çocuklar gibi ağlasın dursun. bir gün büyüyecek ve kendiliğinden susacak biliyorum. ancak o zaman "yeniden gülebilirim", biliyorum. bıraktım! çocuk büyüyene kadar bekleyeceğim.

' My Story dedi ki...

.. ama birgün sussun!
ve durması gerektiği zamanı bilip çekip gitsin! hiçbir açıklama yapmadan,konuşmadan..
yeniden gülebilmem için buna ihtiyacım var..