MutluyuZ..

Bugün birkez daha yalnızlığa alıştığımı,hatta ruhumda artık bağımlılık yaptığını anladım..
Yalnızlık ve ben mutluyuz..
Sorgusuz sualsiz yolumuza devam ediyoruz,hiç ayrılmamacasına..
Ne o beni yoruyor nede ben onu..
Bazı zamanlar canımı sıkar gibi olsada hemen durumu toparlayıveriyor..
İyiyiz biz böle, bulaşmasınlar,uzak olsunlar bizden..
Herkes kendi yolunu çoktan çizdi nede olsa.Doğru yada yanlış..
" Elbet vardır bir bedeli,Doğrularında yanlışlarında...."

Aynen Devam..

Alışkanklık oldu artık burası bende.Gün sonunda eve yorgun argın geldikten sonra pc yi açıpta baktığım uğrak yerlerimden birisi haline geldi.Zorlasam ilk 2 ye girer.
Bugun fazlasıyla yorucu birgündü.Okuldu, ordan alınması gereken kitaplar ,gidilecek yerler falan filan.. yordu bizi.Sabahta erken uyanmanın verdiği yorgunlukta üstüne binince nerdeyse uyudum uyuycam.
Öle işte hayat devam ediyor.Koşuşturmacayla..Monotonluk benim hikayem aslında..evet evet kesin öle..
Yaptığım birkaç sosyal faaliyette olmasa çekilmez uyuzun teki olurdum muhtemelen.Gerçi bu halde bile çekilmediğim söyleniyor ya .. yorumsuz kalıyorum.

Saçmasapan..

Tam 2 saat günün özetini geçtikten sonra, tam kaydı yayınla olan o güzelim turuncubutona basmaya çalışırken.Sayfayı " kopyalamadığıhalde " kapatan birçok kişi olmuşturda.Benim gibi kapattıktan sonra sinirlenmeyen ,aman yaaee tekrar yazarım nolcek dien pek bir az kişidir heralde :) Şu sıralar ii olmadığımın bende farkındayım.Ruhsal çöküntüler yaşadığımıda biliyorum.Yoksa bunu yapmış olmam bir nevi katliam yaratmama sebebiyet verebilirdi..*

Yada boşver..

Herkesten kaçtığım,gizliden saklanabildiğim biyer olsa keşke..
Tek biyer olsa yeter..konfor,lüks aramam.
Yemek ,içmekte olmasın..
Ben olıyım orda yeter..
Şey...
Sen olsanda olur galiba..
Olmasanda olur da işte...
Ama oL istersen.. ?
Yada..
Olma sen en iisimi..

O mühteşem OkuL ' Pazartesi ' ne SaaTLeR Kalaaa.. ıyykk!

.. Yarın okulum açılıyor.puff.. "pek bir sevinçliyim,neşeliyim yaşasın okulumuz.." o kıvama giremiycem.
14. yıla giriyoruz okuma hayatımda ki daha birgün olsun bu duruma sevinemedim.Okuldan çok içinde barındırdığı insanları sevmiyorum ben aslında.. Okuyupta kendimi geliştirmek,kendi ayaklarımın üzerinde durmak İstemem konusuda bir sıkıntı yok yani.
Eğitim ve Öğretim süreci insanlara pek çok şey katarken ; dostluk,kardeşlik ıvır zıvır vesayree.. bana daha çok nefretimi kazanan insanlar listesi yapabilmem konusunda katkıda bulundu.Amaaaaa tabi aradan sıyrılıpta benim sevgimi kazanan ve hayatımın en odak noktasına oturmuş olan pek sevgili dostlarımı da unutmamak lazım..Onların bende ki  değerini anlatmaya kalksam anlatamam zaten.O sebepten hiç dalmıyım şimdi duygusal mevzulara..
İşin kısacası  yarın saatler 12 yi gösterdiğinde sevgi çiçeği görünümlü,aslında kendini beğenmiş ukeela tipli çoğunluğun arasına girmek durumundayıM/Z.. Benim gibi bu durumdan muzederip olan yavruceğizleri de anmak lazım.O bakımdan ben / biz gibi (ayırıcı -bütünleştirici) unsurlara  alışmak gerek :D:P

Vazgeçtim..

Vazgeçtim..

İçimdeki ses,beynimdeki karmaşıklık hepsi ama hepsi dün gece son buldu..

Doğrusu da buydu zaten..Sürekli acaba? diyerek yaşamak olabilir mi ki hayır hayır olmaz! ama olabilirde aslında gibi tutarsızlıkların beni de, benimle birlikte çevremi de yıprattığının farkına vardım.Bu hayatta sadece ben yokum' ben merkezli davranamam!..hayatım da benimle olan benim mutluluğumu, iyiliğimi isteyen birçok insanı hayal kırıklığına uğratıpta sürekli sil baştanlar yaşamak onlarıda üzüyor..Buna hakkım yok.!

Bitti.....

İçimdeki sıkıntı da, sebep olanlarda son sözümü söylediğim gibi " benim için Çoktan Bitti..! "

Bilmiyorum..

Düşüncelerimi ,duygularımı,kendimi rahat ifade edebildiğim yerlerden birisi oldu burası.. Belki de kaçıp saklandığım bir dolap görevi görmüşte olabilir.
Hani insan birçok şeyi anlatmak ister,sorgulanmadan yargılanmadan dinlenilmek ister ya şu sıralar öleyim işte..
Söylemek isteyipte söyleyemediğim birçok şeyi biriktirdim aslında.. Hayat çok tuhafıma gidiyor. ya ben yetişemiyorum ona yada o çok hızlı ve bu kadar saçma sapan olmayı başarabiliyor.Karar verebilmiş değilim.
Hayatıma giren herkese , yaşanmış herşeye teşekkür edemiyorum ben mesela.Bu nankörlük değil.Millet gelicek kardeşim benim hayatımı mahfedicek içine edicek kırıcak dökücek sonra biranda basıp gidecek yada gönderilmesi gerekecek..! farketmez..bütün bunların üstüne bende geçicem teşekkür edicem öle mii? heheytt bea enayi değiliz heralde.Tamam anılara saygımız sonsuz hiçbirisini unutmuş değiliz.Susmalarımız,konuşmak isteyipte çenemizi sıkı sıkı tutmalarımızın sebebi de bu ya zaten.

İşte bunları düşünüyorum böyle konuşyorum ama aklımla yüreğim aynı şeyleri söylemiyor .Bütün bunlar aklımdan geçenler yüreğimden değil.Nefrette , kinde hepsi aklımın bana oynadığı bir oyun. Yaa yüreğim??

Ona gelemiyorum bile.Çünkü ondan bahsedersem başıma gelecekleri çok iyi biliyorum.Bildiğim içinde bilmemek işime geliyor galiba..Kalbim kırık hala..dışarıdan bakıldığında 'söylenenlere göre çok güleçmişim.'
uzaktan bakınca görünen bu sevimli,güleç halimden memnunum aslında.İnsanlar nie benim yıkık,kırık ve mutsuz olduğumu bilsin ki dimi..

Yalan söylemeyi sevmesemde bazen yalan gülüşler işe yarıyormuş desenize..;)