Yarın.

yarın cuma..

koca bir tatilden önceki okula gidişlerin,öğrencilerin evlerine,kendi memleketlerine döndüş yaptıkları ve sevinçle karşılandıkları o mubarek gün..

herkes dört gözle bekler yae dönmeyi sevdiklerine kavuşabilmek için..birde onların gelmesini bekleyenler vardır.aylar öncesinden günler sayılmaya başlar 40-39-38... gelenlerden çok bekleyenlerdir aslında özlemi taa en derinden hisseden..bekleyendir herşeye katlanan,bekleyendir en büyük fedakarlıkları yapan..

neyse işte benim bir beklediğim yok bekleyenimde yok.. bir dost'm gelio istanbula hepimiz ona seviniyoruz.özledik tabi oldu hayli zaman..o kadar.

öncesine dönmeyeceğim.gelenler gözlere takılmadan özlemlerini başka yerlerde,başka başka kimselerle geçirip gitmeleri dileğiyle..

mutlu yarınlar*

Unutmayın.!!!

duyarsız yaşıyorsam,
Bir kadavra duyarlılığı içindeysem
dünyaya karşı
bunu size borçluyum..

Ama unutmayın;
hiç kimsenin hakkı yok
koskoca bir bedeni
bir çatı katında sallandırmaya...!

Ayrılığı giyinebilmek gerek..

Kendimi kaybedeli oldu baya..saymıyorum takvimlerin yapraklarını.umursamıyorum günlerin acımasızlığını..beklemiyorum kimseleri istanbullara..gelmeler gitmeler olsun istemiyorum mesela..

Gitmiş ya gelmesin istiyorum birdaha buralara..tuz bastığım yaralara,can gelsin istemiyorum..o her buraya adım atışında,evimin önünden,yürüdüğüm sokaklardan geçişini hissetmek istemiyorum..aynı havayı solumak ,esen her rüzgarda kokusunu taa burnumun direğini sızlatacak kadar duyumsamak istemiyorum..çünkü korkuyorum evet..korkuyorum.tekrar gülüşünü duymaktan,bakışlarını üzerimde hisettmekten korkuyorum..o oraların adamı çünkü benim için..elleri kirli,ruhu kirli..gülüşlerindeki sadelik,masumluk yok artık..onu yitirdim ben yokettim diğerleri gibi..ne hafızamda ne gönlümde tekrar etmemek üzere.. onunla beraber kendimide sildim bu hayttan,bu şehirden.. silemediğim tek şey kaldı geriye; gözyaşlarım...ben sildikçe yenilendi çoğaldı her bir damla..gözlerimi yaktı ,içimi köreltti..ben artık ayrılığı giydim üzerime sonsuza dek..

Şimdilerde sadece “faili meçhul bir cinayetim” ..1kez yara almış bin kez ölmüş..!

.Kayıp.

Yarım kalan bir hikayeyiz artık seninle
Ayrı yollara yürüyoruz
Hayat bu...
Serseri bir rüzgar gibi estin sen şimdi uzaklara
Ben göğsümde solgun bir gülle yaşarım yıllarca
Yaşamaksa bu!
Ayrı akşamlara yatıp
Ayrı sabahlara uyanırız bundan sonra
Hataları aşk sanıp
Başka tenlerde avunuruz boşuna
Ve gizli gizli yaralanırız....

' '

kaçıp gitmek istedim şimdi..herşeyden herkesten uzaklara.kimsenin bilmediği yeşilliklere..koşmak isterdim sessizce..sıkıldım ben bugün yine.

Aşk Yalandır..

.....Sevdiğimden şüphen olmasın
Şahidi bende
Kalbim hala ilk günahımı aldığın yerde
Kerbeladır, aşk yalandır
Unutur sanma
Bak bu gönlüm
Her gördüğünde seni titriyor hala..

hep yeeeeK!

Korkularım,yalnızlığım, sıkılganlığım..herşeye,herkese olan inancım,güvencem,duygularım yerle bir..hiçbirşey beklemiyorum kimseden,hayattan yarınlardan..

YOK yarın die birşey! hep bugün var.ve bugünde kalanlar..

ne yaparsam yapıyım toprlayamıyorum işte hiçbirşeyi.hep aksilik hep olumsuzluk dibimde.rahat bırakmıyor beni.oda bırakmıyor beynimde her dakika her saniye yankı yapıyor sanki.nefret etme duygumu bile sevme,sevilme gibi duygularımın beraberinde yitirdim.kızamıyorumda.iice nötr oldum.içim sıkılıo patlıycak gibi oluyorum.içimdekileri bir başkasına anlatabilcek kadar cesur,ama anlatamayacak kadar da özüre sahibim.belki de anlatıyorumdur bilmiyorum.söylenenler beni tesellide etmiyor.yardımcıda olmuyor.işe yaramıo işte."herşey sende başlar sende biter" olayııı pehhh..her boktan sen çıkmasan olmaz dime.

herşey beynimde başlıo ve ordA son buluo.bundan miğdem bulanıo.çünkü hiçbirşey yapamıyorum.kendi kendime ben bile yardımcı olamıyorum.bide etrafımdan yardım alamıyorum die atıp tutuyorum.ulan sen önce aynayı bir tut kendine eğer sen sana katlanabiliyosan oda,buda,şuda tüm dünya sana katlanır.ve sorunlarına çözüm olabilir.

düşün durrr.*