küskünüm hayat sana,
zamansız, aldın onu benden uzağa..
beklenmedik ayazlar gibi, içimi soğuttun yokluğuyla biranda.
tüm defterleri döktün önüme,
toparlayamadığım her ne varsa, alay ettin benimle, gözlerinle..
oyuncağını kaybetmiş çocuklar gibi, ağlamaklıyken bir başıma,
sen öylece karşımda durdun,
bense, usul usul yok oldum..
aydınlık gibi görünen yollarda, gözlerimi kör ettin karanlığınla..
okyonusunda vurduğun her dalga, boğdu beni sığı sularında..
ben mücadeleyle sana doğru çırpındıkça,
sen geri ittin şiddetinle her defasında..
görmedin hayat, Sen beni hiç görmedin!
duymadın hayat, Sen sesimi hiç duymadın!
şimdi nie bu inadın,
sıkı sıkı sarmalayışların?
bırak hayat, bırak!
Sen hiç adil olmadın..
